Ayn-ı Hata

Ama nesciri (Love the obscurity)

2011-11-21T22:34:00.000+02:00

2011-11-20T23:34:00.000+02:00

Mâzi mani lâkin dârlı

2011-09-15T14:32:00.096+03:00

Sanırım tam da bu dakikalar olmalı-söylenene göre-. Eylül. Hayatının bir döneminde olmak istediği şehir onu bekliyormuş; ki çok sonraları bu şehir, ona ait olma -yahut tam tersi- gibi bir kısmetsizliğe düşecekti... O gün, sevilmeyen yırtık pırtık pardösüm vardı elimde. Kırmızı trençkotu üstünde, Bursa'yla alâkalı bir yerde, girişte köşeye sinmiş, üşümüş beni bekliyor. “Beni ajan sandılar galiba” deyip sarılıyor, sanki tanıyormuş gibi. Kimse kimseyi asla tanıyamaz. Farklı olan, o ellerin inanılamayacak kadar sıcak olması; garip. Elleri minicik, hoş. Eller neden mühim: Çünkü onlar mükemmeliyetçiliğin imi. Belki de her şey. Medeniyetin kaldırımlarla ters orantısına dair –iyi de bunları…- ; şuh kahkahalar… Yüzlerce kez düşünülmüş ince gözlemler, uçsuz bucaksız betimlemeler… Farkındalığının farkında olmak, bazı bazı bundan sıkılmak veya “değiştirilemeyecek şeylerin en azından betimlenmesi”. O sıra gözetleyenleri süzüyorum, şüpheci. Gülüşmelere bakıyorlarmış meğer. Ne güzel gülüyor! Bu kadar güzel gülen biriyle ne sıklıkla karşılaşılabilir ki! “Delillere rast gelmiş olmalıyız”. Dinlemeden anlamanın mümkün olduğu bir yerin varolmadığını bildiğimden, dinledim. Zaten mümkün olsa hep birlikte oraya giderdik. Metroya yürürken şuna buna kulp takan biriydi, Babil. Ayrılırken en son " Mutlak bir mutluluğum olmayacak, bunu biliyorum. Bir gün beni de yazacak mısın!" dedi gülerek.

Bir şey eksik olsaydı, mesela yıllar evvel bugün olmasaydı, kim bilir belki de bilmezdim. Tevâfuk. Belki böyle olmaması gerekiyordu, belki de böyle olması gerekiyordu, bunu da kimse bilemez. Hiç kimse! Bilmemi sağlayan her şeye -hiç iyi bir şey olmamasına rağmen, hatta o günden evvel üzerime tükürenlere dahi- ; hâsıl eden, sevilmesi gereken onlara; bilhâssa bana -sağolun-. "Çok çok öpüyorum".

Tasnif dışı

2011-09-05T04:55:00.036+03:00

İnsanlar, tam da o anda sevişirlerken; arayıp, sabote etme gibi bir özelliğim olduğunu hatırladım. Aradım, ekmeğine kan doğradım, güldüm. Neden güldüğümü sordu. “Muhayyile yetisi… Bir an için… O notun bana yazıldığına inandırabildim...”. Gördüm ve geçirdim ki, bu istidat sade bana has da değil. Bu sebeple ne yapıyoruz... Sevişmeden evvel telefonlarımızı kapatıyoruz!

Ve sana gelsin, gerçek havas.

Bu da diğeri.

Yine yeniden

2011-08-21T03:04:00.002+03:00

Şu yazıya dönüp dönüp ilişmemin, bir şekilde ha bire hatırlamamın sebebi var: hiçbir zaman bunların durmaması ve gittikçe çoğalması. Çoğalması normal, çünkü bunların en babaları da bu kafada olduğundan, herkes kendinde olanı geçirmiş; bunu sorgulamadan kabul etmiş olansa, ne kadar geliştirebilirim diye üstüne eklemiş de eklemiş.

Maddi bir alâka yok; algı sorunu, farkında olma meselesi. Bir şeyi düşünürsün, idrâk edersin, fark edersin ve umursarsın. Farkında olmadığın bir şeyi nasıl umursayabilirsin ki! –ya da ihtiyaçlar içinde son sıradaki edimi(!) niye umursayasın. Ama işte sorun şu ki düşünmeye bile tenezzül etmezler. Ne gerek var! O abartılan organı kullanmanın tahribatını göze almayabilirler. Ona da gerek yok. Gerçi onun da sebebi vardır, kim bilir. Hayvan gibi çalışıp, hayvan gibi muamele göre göre, öyle bir şey olup çıkarlar. Hatta daha da aşağı olurlar belki. Dürtülerine göre hareket etmenin mutluluğu: Oturmalıyım, yemeliyim, uyumalıyım. Ama düşünme gibi bir ayrıcalığınız da vardı, ne oldu ona! Nerede kaybettin? Ah, tabii ya! Pazar günü memnun,mesut sen ve ailen sahile çöküp piknikte unutuverdin işte, birden aklından çıkıvermiş. Olur öyle arada.

Hep börek yiyeyim diye düşünürsün, yanındakini yemeyi götün yemez. Her şeye hakkın olduğu için sıraya geçmen gerekmez; hakkın yoksa bile niye dinleyesin, onlar da kim! Neyse siktir et. Aklın hala okuldaki fişlerde olduğundan bunu bile hiçbir zaman okumayacaksın. Sınırları kaldıralım da dersin bir zaman, ama senden önce kalkanlar var. Şimdi sıraya geç.

.

2011-08-10T04:56:00.001+03:00

10 Ağustos

“Ölümcül bir hastalıktan söz ettiğimiz zaman, insanın doğası bir daha kendini toplayamaz, başarılı bir dönüşüm aracılığıyla yaşamın olağan döngüsünü kuramaz hale getiren, bünyenin bütün gücünü tüketen ya da onu etkisiz kılan bir hastalıktan söz ediyoruz. Dediklerimi insan ruhuna uygulayalım. İnsana, ona özgü sınırlılığı içinde bakıp yaşamda edindiği izlenimlerin ona nasıl etki ettiğini, düşüncelerin onda nasıl kök saldığını görelim, ta ki gittikçe büyüyen bir tutku, o insanın bütün dingin akıl yetilerini başından alıp götürene kadar.”

Fifo

2011-08-09T02:19:00.003+03:00

İşler gene birikmiş. Girişsem sıkılacağım, girişmesem daha da birikecekler. Nedense hiç bitmiyorlar zaten; hiçbir şey gibi bunu da anlayabilmiş değilim. Bir şeyler izleyip kafamı dağıtayım bari. Telefon açıyorum: “Bilet kaldı mı?”. Evet, birkaç tane var hala. Bekletiyorum, en kestirmesinden oraya varıyorum. “Şanslısınız, gelenlere yok dedim” , mavrasını muştuluyor. “Her neyse ne!”. Oyun başlamadan bir şeyler içelim; içeri geçiyoruz. Karşıma oturana dikkat ediyorum, durmadan, usanmadan-usan ama,tanışıyor muyuz yoksa!- bana bakıyor; rahatsız edici. Son bir manevrayla başka yere bakmasını sağlıyorum: dudağımı yalamaya başlıyorum. Kafasını deviriyor. Fark etmiş olmalı. Işıklar sönüyor, içeriden bir gümbürtü; sahne değişiyor herhalde. Işıklar geldiğinde yanımdaki gitmiş, o rahatsız edici şey gelip yanıma oturmuş bile. “Yaptığınızı anlamadım, kadın değilim ben; onun için açıklamanız gerek” diyor. Gerçekten gitmiş, bakınıyorum, yok; ne ara gitti, ne oldu da gittin. “ Kadınlar…” diye başlasam iki saat başka şeyler de izah etmek zorunda kalacağım; -bazen yalan daha iyidir- “Dudağım kurumuş, diğerini de anımsayamadım.” deyip bitiriyorum. Ne yapmaya çalıştığımı anlayıp kalkıp gidiyor. Biz de salonun yolunu tutuyoruz.

2001/Ankara

.

2011-08-08T00:40:00.004+03:00

.

2011-08-04T02:46:00.000+03:00

.

2011-08-02T23:58:00.000+03:00

Kursk

2011-07-12T23:56:00.000+03:00

“Saat şu anda 13:15. Saat 12:58 de altı, yedi ve sekizinci bölümdeki bütün mürettebat üyelerinin çoğu dokuzuncu bölüme geçti. Burada 23 kişiyiz. Hepimiz dokuzuncu bölümde toplanma kararı aldık, çünkü herhangi bir yere kaçabilmemiz olanaksız gibi görünüyor. Zaten, dokuzuncu bölümün sığınak olarak kullanılacağı önceden belirlenmişti. Galiba, içimizden bazıları tahliye kapağını kullanarak denizaltıdan çıkmayı denemek istiyor. Bu mektubu karanlıkta yazıyorum…” Havasız kalmak, boğulmak, oksijeni idareli kullanmak-ne kadar idareli olabilirse-. Aynı sıkıntının ortasında yanındakini öldürmemek için...

Wag the dog- Nasıl inandıracağız, televizyonda göstereceğiz. Gazete, televizyon, internet.

Biraz rahatlayayım halledeceğim dersin. Şu bir bitse dersin, bugün bir geçse derim. Ne zaman rahat ederim? Ölünce değil, maalesef. Rahatsızlığa alıştığımda... Belki hiçbir zaman.

Gün bitti,elimde gene sap var. O "küçük" alıntıyı yapanın beynine burgu gibi işlesin. Rüzgar söylüyor şimdi...

Başa giyileninden

2011-05-21T00:23:00.000+03:00

Hastaneyi hatırladım. Bir iki ay daha yatabilirim, iyi bir tatil olur, eskilerdeki gibi ödül töreni falan denk gelir belki. Oradan da St.Antoine-olması gerek-… 2001 ödül töreninde; “Fransız banliyölerinde okunan bir yazar var, adı St.Antoine. Ödül hakkında şunu diyor: Ödül basur gibidir, her götün başına gelebilir.”. Alkışlar, alkışlar. Başka bir ödülün sahibi de ödül alırken, buna katıldığını bildiriyor. Demek ki her şey ödül için değilse de, her ödül bir …

Kiminin başına gelense; onca hayhuy içinde becerilmekle birlikte dayak yemek,sövülmek. Becerilmekten bir an olsun nefes alabilirsen; kafanı kaldırmaya çalışırsın ve ardından gene dayak. Sonra, zaten her hâlükarda becerileceğini kavrayıp, kafanı kaldırmadan, becerilmeye devam edebilirsin. Zira kafanı kaldırmazsan,dayak faslından kurtulma şansın olabilir.

Kanma/Yanılma/Yakalanma/Kaçma

2011-05-14T20:03:00.000+03:00

Nasıl çalışıyor bilmiyorum ama bazen ben bile nasıl bir bağlantı kurduğumu kavrayamıyorum.1 saniye ya da daha azı da olsa bir bağlantı kurup açıklayamamıştım. Mystic-olayda Ayşe Fatma v.s neyse artık- Rebecca’ya dönüşmüş olarak kadınlığını kullanıp elemanı uyutarak, kalçadan demiri zerk ediyor. Sonra, eleman Magneto’ ya yemeğini götürürken tarama cihazına takılmıyor. Magneto’ nun plastik hücresine girdiğinde, Magneto bir şeyler seziyor, elemanın kanındaki demirle hücreden kaçıyor. Diğer olayda, kadın da işbirlikçi olabilir pekâlâ. Olmasa dahi adam mağlup olmuş sonuçta. Bağlantı şu ki; erkeğin/erkeklerin ( kadına değil) kadınlığa olan zaafı. Meğer o an kurup, unuttuğum bağlantı tuvalette sona ermiş. Bense sonraki sahneyi ( hücreye giriş/çıkış) de işin içine dahil etmeye kalkıyorum. Filmde bu eleman ölüyor, bahsettiğimiz olaydaysa adamlar istifa ediyor. Hah!

http://www.imdb.com/character/ch0001128/quotes

Ettiğin cevri bile...

2011-05-03T21:32:00.000+03:00

Söylediğin gibi nereden buluyorum bu "intihar şarkıları"nı. Galiba kanalı değiştirmeliyim.

Hikâye

2011-04-12T01:47:00.000+03:00

Bir dervişi işittim: Yoksulluk ateşinde yanıyor, yama üstüne yama vuruyor, gönlünü şu beyitle avutuyordu:

*"Bir kuru ekmeğe, bir eski hırkaya kanaat edelim. Halkın minnet yükünden kendi mihnet yükümüz daha iyidir."*

Biri ona:

"Ne duruyorsun?" dedi, "bu şehirde filânca adam cömert ruhludur, herkese iyilik eder. Âzâde' lerin hizmetine bel bağlayıp gönül kapılarında yer tutmuştur. Eğer senin hâlini de öğrenirse, erenlerin hatırına riayet etmeyi canına minnet bilir."

Derviş:

"Sus! dedi, birine ihtiyacını arz etmekten, yokluk içinde ölmek daha iyidir. Çünkü bilgeler şöyle demişler:

"Hırkasını yamayıp sabır köşesinde oturmak, elbise için büyüklere kağıt yazmaktan hayırlıdır. Komşunun yardımıyla cennete gitmek, muhakkak ki, cehennem azabıyla birdir!"Sadi

Bir gün bile bana bir yıl geliyor-Kürdîli Hicazkâr

Şimdi, neden? Bir şey söylerken üç kez düşünelim diye.

Yağmur

2011-04-10T15:14:00.000+03:00

Konuştukça yeni şeylerin çıkması ne kadar güzelse, konuşmaya sebeb olan sıkıntının olması o kadar can sıkıcı. Daha sakin yerler, daha sakin zamanlar seçmek gerek. Gökten ne yağıp ne yağmadığına dair söylediklerimi, küçük ergenler duymadı bile. Onların dertleri, dürtüleri başkaydı. Diğerleriyse iki damlayla eriyeceklerini sanıp “Yağmuru severim ama şimdi olmadı…” gibi abuk cümleler kuruyorlardı. Fark olmamasına dair, farkın olmadığına dair şeyler. Ne gibi bir fark olabilir ki, olamaz! Üşütüp, sinir olup zart zurt etmeseydim, acıbadem bitmemiş olsaydı; ve beni görün nidaları olmasaydı daha da iyi olacaktı ama bu bir kayıp değil.

Perde

2011-04-09T03:58:00.000+03:00

Her zaman sinirlerimin bozuk olduğunu ve uyarıldığını biliyorsun. İlla ki zor mu kullanmam lazım. Kapıyı kilitlemem mi lazım -galiba evet-. İstersen bir de tebligat yollayayım. Şimdi yoldan geçen herkes odama bakıyor. Ha sikimde olur mu, olmaz ama, neden yahu! Aslında hep bir neden-sonuç var değil mi! Havaymış, cıvaymış sana ne! Sonrasında yaptığın şeyler perdemi -gerçekten nasıl becerdiğin hakkında hiçbir fikrim yok, ben de aynı şeyi kullanıyorum ama şimdiye kadar beceremedim bir türlü- yerine asmayacak. Gene sinir olduğumla kalacağım. Elime yapışan şeyin iğrençliğini hissedeceğim birkaç gün. Bu hep böyle devam edecek, şu diğerleri meselesi… Gene gene, gene neyse…

Hiç kimse...

2011-04-03T02:03:00.000+03:00

Onun en sevdiği.

Boşluk...

2011-03-23T19:26:00.000+02:00

"Ön cephe tetikte olduğunda, arka savunmasız, arka tetikte olduğunda ise ön savunmasız, sol tetikte iken sağ, sağ tetikte iken sol savunmasızdır. Her tarafta gözcü bulundurmaksa, her tarafın boş olması demektir.

Bu şu anlama gelir: Bölükler bir çok yerde nöbet tuttuklarında ister istemez küçük gruplara ayrılacaklardır."

Hep bir şey eksik.

Fakat ne yazık artık elinde...

2011-03-14T00:48:00.000+02:00

Harun Turgut'a ya da Kelimay en dı...

2011-03-10T23:19:00.000+02:00

Merhaba Harun, öncelikle Ramazan ayını kutlar, hayırlara vesile olmasını dilerim.
Yazımın berbat olduğuna bakma. Sanırım, mektubu yazmak için biraz fazla beklettim seni. Adresini kaybetmem de çapası! Gerçi sonra buldum ya -bulmasam nasıl yollayacaktım-, onu da bilahare anlatırım, garip bir hikaye. Okul nasıl gidiyor? Buralar fena değil, hafif bir esinti var. Dalgalar, kuşlar, kızlar, mızlar falan filan. Şu an mektubu yazarken televizyon da izliyorum, düşün! Komik mi oluyor? Bu aralar sinirlerim bozuk, ama mühim bir şey değil. Esasen unutmak gibi yenilgi yok! Ya da unutmamaya unutmak kadar inanmak gibi... Nerede kalmıştık... Hee dur dedim, tekrar giyindirdim, yaklaş dedim... Kaldığın yer nasıl, zevkli mi, eğlenebiliyor musun? Nasıl zevkli olabilir ki? Hah! Sana bir kelime yazacağım: "çadır"; cümle: " En sevdiğim dil Rusça' dır." Televizyonda bir program var, bir bölümünde, tahtaya kelime yazıp cümle içinde kullanıyorlar. Şimdi de "battaniye" yi örnek verdiler. Cümleyi, kullandıklarında yazacağım. Çok canım sıkılıyor yahu! O zaman sigara içmeli... Cümle: " Fakat bu ebatta niye gömlek yok? Allah kahretmesin!". Manisa hakkında da bir şeyler yazabilirim, yazacağım. Kelime:"tabak"; cümle: "Ata bak ata, ne güzel at anane-gelenek, görenek, âdet, edevat babında-". İşte böyle , işte şöyle diye diye sabukluyorum. Ne yapalım? Başka türlüsü, başka başka olur. Mektubuma son verirken, mahsus selam eder, gözlerinden öper, hayatta başarılar dilerim. Daha sonra adres vereceğim. Eyvalle!

Ceren

26.10.2003/İstanbul

Şarap mahzende yıllanır

2011-03-09T02:23:00.000+02:00

Ben de ne yazsam diye düşünüyordum...İmdi çalışabilirim.

Meth

2011-03-07T01:52:00.001+02:00

Daha önce de görmüştüm; ama bu meret bayağı kafa yapıyordur herhalde.Endorfin,endorfin,endorfin...-Tayland'da meth varsa sorun yok deniyor- ironik evet.

Alıntı I

2011-01-24T01:21:00.000+02:00

“…Çağırdığımız insanlara dostluk göstermek istiyorsak, hafif, sade yemekler vermeli ve unutmamalıyız ki, eski bir filozofun dediği gibi, insan yemek için yaşamaz, yaşamak için yer.”

Moliére, Cimri, Perde 3, Sahne 1, Valére

“Yemek, yaşamak ve Tanrıyı anmak içindir. Sen, yaşamak yemek içindir sanıyorsun.”

Sadi, Gülistan, 3.Bölüm Kanaatin Faziletine Dair, 97.Hikaye, “Ne kadar yemek yemeli?”

Olabilir mi? Olabilir de...

Notlar- III

2011-01-18T01:30:00.000+02:00

- Bir şeyin değerini söylememek,söylemek istememek; o şeyin ederi bilindiği halde o ederin sorulması kadar…

- Kurbağa ve Prens (filmi hakkında)- Amerikalı eczacılar: Haber başlığı “Her kurbağa prens değildir, öpmeyin! Uyarısında bulundu.” Uyarmışlar, iyi…”smoke can kill” gibi bir şey bu. –olabilir de ,olmayabilir de, ola-da-bilir, olmaya-da-bilir –

- Şakir’in Camisi

- Hı doğru! ( Afallamadaki tepki) 14.11.10/ Çengelköy

- Moda’ daki otel gibi bir otel "Grand Tarabya"

- Bebek Kandilli motorunu kaçırmam, 30 dakikalık yolun 45 dakika sürmesi . Bebek Kandilli arası 5 dakika, denk getirebilirseniz. Kaçırırsan, önce Beşiktaş sonra Üsküdar ve maalesef karayolu.

- Seneye Avrasya Maratonu gece yapılsın; gene sallansın, ışıkları da açtılar mı, al sana sallanan çin kerhanesi. vuhuuu!!!

- Louis-Ferdinand Celine- Kudurgan'a

Notlar-2

2011-01-10T20:25:00.000+02:00

Sigaraya 'duygusal' müdahale!

Mutluluk nedeni aranıyor

Oğlak'ın diğer adı Poe

Hilâfet acaba hâlâ Türkiye'de mi?

Yavuz Selim'in halifeliği sadece bir efsanedir

Birisi kalıp da halifeliğini ilân ederse seyreyleyin gümbürtüyü

hakiki süreli süresiz yayın

kaldı mı dohuz

2010-11-11T21:07:00.000+02:00

Dün 2-3 sayfa yazı yazmam icab etti. Uzun süredir, uzun süreli bilgisayar başına oturmamıştım, gel gör ki *** o radde… bi de müzük açayım dedim. Listeyi sürükledim. Rastgele takılırken. 1-2 şarkıdan sonra 1 şarkının hiç bitmediğini fark ettim. Acaba nemenemen 1 şarkıymış diye listeye baktım. Aman yarabbi… şarkının karşısında 29:28 yazıyordu. Albümün tarihini de göz önüne alırsak kaset kesin 90 lık bir kasetti-belki kaset de değil...-. zira 60 lık kaset olsa o şarkıdan başka 2-3 şarkı daha olabilirdi -zaaaaaaaa.-. Şarkının adını sonra yazıcam. Söz. Şimdi sıra baba katlinde.

Zekalara hakaret ayıpsa da, bakıp bir bok anlamadım demek “hı hı aynı benim gibi düşünmüş, aynı ben, beni anlatmış” falan filan demekten daha bi şey lan. dibine kadar enfüsî bi şeyi nasıl sen de birebir hayal edebilirsin behey amk. kafa evet, radyo kafası değil at kafası…şimdi her türlü giderim var. 11.7.10

gelmezsen önemli değil, gelsen önemli olurdu-dan,olmasa da önemli değil, olsa önemli olurdu-ya.

tamamını tek seferde dinlemeyin,çok.

Notlar-1

2010-10-29T17:25:00.000+03:00

Sonunda tekrar tekrar bakıp hiçbir şey anlayamayadığım bir şeyler... Ne için?

Her gece sokak lambasının önünde duran o sarhoş acaba hangi hâlde, bir direkte üç lamba tatbik tatbik üstüne diyordu. O su sızdırmayan, hiçbir zaman içine giremeyeceğimiz, kim bilir o güzelim kafasının içinde neler saklıyordu. O, kafasından çıkan sesi dillendiriyordu. 1 direkte 3 lamba tatbik tatbik üstüne!Öyle bir ay çektim ki!-

Ne senden rükû ne benden kıyam.

Ve de stalker: http://www.magaradergisi.com/sanat/217-stalker-iman-suphe-kabul-etmez

Bu işin saikini, amilini, illetini bir müessire bağlayamamamın sebebi nedir?

Şimdi yeni kurbağa diliyle yazalım:

Bu işin nedenini, nedenini, nedenini bir nedene bağlayamamamın nedeni nedir?

N.F.K.

Radyo Voyage 2

2010-10-02T14:55:00.000+03:00

Bu başlıkta bahsettiğim şarkılar...

Paul Schwartz-Veni Redemptor Gentium ve Flam-Monsoon. Beğenirseniz indirin falan bir şeyler yapın işte,diye.

Sakin ol şampiyon!

2010-09-29T22:37:00.000+03:00

Bir yanlışlık olabilir,teşekkürler

2010-09-29T03:19:00.000+03:00

Depeche Mode - Wrong
Yükleyen EMI_Music. - DiÄ�er müzik videolarÄ±na göz atÄ±n.

Tophane Hadisesi Üzerine...

2010-09-26T23:10:00.000+03:00

Özet falan yok. Girin okuyun, oblomovluk yapmayın. http://bianet.org/bianet/siyaset/125001-tophanede-kimi-dovsek

RTE

2010-08-28T18:41:00.000+03:00

00:36-00:52 ye dikkat."nereyi bulsun,yerini bulsun"

Maneater

2010-08-12T21:46:00.000+03:00

reserved

biri gitti biri kaldı

2010-05-11T23:05:00.000+03:00

Şu başlıktaki müzüklerden adı sanı yok dediğimin birincisi... Paul Schwartz Bey den geliyormuş... Veni Redemptor Gentium. Diğeri de artık kısmet.

Okyanuslu mokyanuslu şarkı

2010-03-14T17:00:00.000+02:00

Bu eser İsmail Bey' e gelsin. Gene kolaya kaçtım. Ammâ bir süre idâre eder.

"Bayan" lar Kulubü

2010-02-14T21:40:00.001+02:00

Yazdıklarınızı unuttuğunuzda, herhangi bir eylem o unuttuklarınızı ya da unuttuğunuzu düşündüğünüz şeyi geri getirir. Şöyle ki, İstanbul’ da kar yağıyor, yayılmışım divana “otur mal mal televizyona bak ki, bir şey düşünme” minvalinde takılıyorum… derken ilham perim olacak “bayan” duruma el koyuyor, canavarı uyandırıyor. “Dışarıda kar yağıyor,şu an ne yapmak istersiniz?” sorusuna “Kaymak!” cevabını veriyor. Bu olaydan notlarınıza ulaşıyorsunuz, Zileli Cemal Bey gibi. Öyle işte. Dönelim uyuyan canavara,yani, Kaan Bey ile mütâlaa edip, kenara karalayıp unuttuğumuz nota. “Make love” ya da “Fuck” mu oluyor, her ne haltsa işte. Bizler duymuyoruz ya da etrafta bizler varken böyle hitap etmeyebilirler ama işte istisnalar da var. Neden hiçbir kadın böyle hitap etmez? En azından alenî şekilde. Söyleyin. Gerçekten bir şey olmaz, bir şey olmuyor. Üşenmedik denedik, söylemekle olmuyormuş. Hani eşitlik vardı, yoksa yok mu oldu? Biz birine üstün geldiğimizde deriz bunu. En basitinden bilgisayar oynayıp kazandığımızda deriz. Niye diyemiyorsunuz yahu? Çemkirmeye başlamayın, sizinle baş etmenin zor olduğunu biliyoruz, her zaman haklı olduğunuzu da. Bilmemizin nedeni, haklı olmak adına gözünüzü karartıp yapabileceklerinizden -gerçekten- korkmamız. Bizi siz yetiştirdiniz, bizim gibileri de yetiştireceksiniz. Bizler de sizin gibi yalan söyleriz ama yakalanırız, işte siz bunu iyi kıvırırsınız. Bir yalancıya “Yalancısın” denebilir mi! Yalancıdan başkası söylediğinin yalan olup olmadığını bilemez. Ama öylesiniz. Sadece yüzünüze vurmuyoruz. Bilmezden geliyoruz, durum bu. Herkes birbirini idare edecek… Yapın, yapmayın, “Çaktım, geçirdim, becerdim, koydum” deyin. Şimdi hemen atlamayın. Yazın demiyorum, söyleyin diyorum.

Ve deeeeee şöyle bi şey var...

Don

2010-02-14T20:53:00.000+02:00

- Evlenmiyorsunuz, çünkü ticareti heyecan olarak görüyorsunuz.
- Sebeplerden biri bu. Bir de hiç aşık olmadım.
- "Evlenmeyecek, çünkü hiç aşık olmadı." Galiba bir keresinde bunu naylon çorap satmak için yazmıştım.
- Çoğu insan için aşk bir slogandan ibaret değildir.
- Ha, aşk diyorsunuz. Hani insanı yemeden içmeden kesen, iş yaptırmayan, hemen koşup evlenerek bebek yapmasına yol açan yüreğe düşen kordan bahsediyorsunuz... Aşık olmadınız, çünkü öyle bir şey yok. Aşk dediğiniz şey, benim gibi adamlar tarafından naylon çorap satmak için icat edildi.
- Öyle mi?
- Buna eminim. İnsan yalnız doğar, yalnız ölür. Bu dünya,bu gerçekleri unutmanız için sizi bir sürü kuralla uğraştırır. Ama ben asla unutmam. Yarın yokmuş gibi yaşıyorum. Çünkü yok.
- Şu ana kadar anlayamamıştım ama erkek olmak da zor herhalde.
- Pardon?

Sonsuz bahar

2010-01-18T02:45:00.000+02:00

Rüya mı, kabus mu… Unutmak istediğiniz bir şeyi görünce neden mutlu olursunuz ki! O yakınlık, o istek beni gene oraya götürüyor, çektiğim ezaya rağmen. Şimdi gene onun kapısındayım gibi geliyor. Çok iyi davranıyor bu kez, gülüyor. Ama artık zaman tükenmiş. Ben tekrar hasta olmuşum. Gırtlağım yanıyor. Sadece çingeneleri yanımda istiyorum çalıp oynasınlar etrafımda diye ama onlar da yoklar, mecburen sadece develerle güreşiyorum. Aslında o zamanlar öyle değildi, şöyleydi diyor, ne dediğini kendi de bilmiyor. Elimde bir kağıt parçası görüyor, beni Beşiktaş maçına götür diyor, çok paran olsun diyor. Saçmalıyor. Şaka gibi. Nedir bu erk manyaklığın anlamıyorum ki. Bunları isteyen o mu, benim için mi istiyor o da belli değil. Nereden hortladın sen şimdi durup dururken, Bahar. Şimdi İspanya Kralı 8.Ferdinand olduğum için pek sallamadım onu bu sefer. Hiçbir şey birden olmaz. bkz.Newton 2.Hareket Yasası. Sevgiler... ekim,2011

Tuvalet vs Lavabo

2009-11-22T01:50:00.000+02:00

Şimdi efenim gene çok mühim, mühim olduğu kadar belirtilmeden geçilmeyecek konulardan biri daha.

Tuvalet… Sağlam bir kilidiniz varsa bilhassa evde en şahsi alanlarımızdan biridir. Girersiniz, bulmaca çözersiniz, kitap okursunuz,not alırsınız, def-i hâcet edersiniz, teşaşür edersiniz, düşünürsünüz, taşınırsınız, olmadık şeyler hayal edersiniz ve saire ve saire… Gerisi hayal gücünüze kalmış.

Lavabo …Girersiniz elinizi yıkarsınız, dişinizi fırçalarsınız -ayna varsa bakarsınız- hadi bi de kaşınız gözünüz yerinde mi diye yoklarsınız, oranızı buranızı. Bir de aç kapa artema var işte. O kadar. Hayati edimlerde tuvalette yaptıklarınız lavaboda yaptıklarınıza nisbetle daha önemlidir. Tuvalette hep önemli şeyler gelir aklınıza. Şöyle bir sorun da var. Bir gürûh var ki, bunlar tuvaletin bu meziyetlerini hiçe sayıp, (Akıl akıl gel… takıl) altlarına kaçırmalarına ramak kalmışken, o durumda bile nezaketi elden bırakmadan “Müsaadenizle lavaboya gideceğim” derler, akıllarınca lavaboyu medh eder, tuvaleti hakir görürler. Üç gün sıçama da gör bakalım ne çeşit hâllere giriyorsun. Her neyse ne. Lavaboya doğru ilerlerken takıldıklarının çağrıları artar, az evvel takıldıklarına değil akıllarına uymaları gerektiğini farkederler, kendilerine sorarlar: ” İhtiyacım olan gerçekten lavabo mu? Yoksa tuvalet mi? Ama oturanlara lavaboya gideceğimi söyledim. Şimdi karar değiştirip tuvalete gitsem ayıp olmaz herhâlde.”. Tuvalete gidip ellerini yıkamadan sofraya dönen Orta Çağ soylularının saygı anlayışı(!) bu gürûha sirayet etmiş olabilir mi? Acaba?

Şöyle bir diyalog da olabilir:

- Lavabo ne tarafta?

- Hangi amaçla kullandığınıza göre değişir.

- Nasıl yani?

- Burada iki çeşit lavabo var. Biri elleri yıkamak için, tuvalette. Diğeri de senin gibi eblehlerin sorduğu, hâcet gidermek için, tesadüfe bak ki o da tuvalette.

Velhâsıl tuvalet lavaboyu döver. Hem de acaib döver.

Manu Chao- Clandestino

2009-10-31T23:30:00.000+02:00

Keçinin sevmediği ot hesabı

2009-10-25T19:44:00.000+02:00

Kadının teki arar. " Deniz Bey ile mi görüşüyorum?" diye sorar, " Hayır" cevabını alır, "Pardon" deyip kapatır.

10-15 saniye sonra...

- Deniz Bey?! Deniz Bey' in telefonu mu?

- Hayır.

- Pardon.

- Önemli değil.

Evet, ... dediği gibi " Deliliğin tanımı, aynı şeyi tekrar tekrar yapıp sonucun farklı olmasını beklemektir."

Radio Voyage

2009-10-10T09:48:00.000+03:00

Ad yok, yazı yok-şimdilik- İsmail Bey. Üzülmeyin. Bunları dinleyin biraz. İkincisini pek iyi kesememişim. Başta ve sonda azıcık fazlalığı var ama idare edin işte.

Viva la sigarra ya destektir!

2009-08-23T12:36:00.000+03:00

“Yaşamı, ancak tütün içerek üstesinden gelinebilecek nahoş bir şey olarak görüyorum.”

Robert Musil

Sigara yasağından bahsedeyim biraz. Bir hayli oyalandım bu yazı için ama ha deyince de çıkmıyor, ne yapalım! Nerede tütün tüketen bir ahali olsa aynı mevzu: Ne olacak bu durum? Herkes bir şeyler söylüyor. Yok efendim herkes alışacak, Avrupa’ da da böyle ve saire ve saire. Neyse olay şu safhaya doğru gidiyor kanımca. Malumunuz, Avrupa’da sigara fiyatları gayet fahiş. Bir kesim de –bu kesim kim bilinmez, en azından tarafımdan- bundan nemalanma niyetinde. Alışmadık götte don durmaz hesabı, insanımız malum yasak hususunda güçlük çekiyor. Umursayan kim! Bugün biriyle konuştum. Yasak lâfı geçer geçmez, “ Sigara 10 lira olacak, görürsün bak, dedi dersin sonra.” Yapmak istedikleri, yaratmak istedikleri ortam da zaten bu. “Şuuyu vukuundan beter” lâfzından hareketle, bir şekilde herkesin ağzında aynı lâf “sigara 10 lira olacak”. Amaç: Sigaranın zararlarından mı korumak? Gücünüz yetiyorsa, sigara firmalarını kapatmayı deneyin. Lâkin unuttuğunuz şey bunun bir alışkanlıktan ziyade -artık- bir “kültür” olduğu. Tütün, uyuşturucu gibi illegal bir şey ilan edilmedikçe müptezellerin önüne geçemezsiniz. Sigaranın paketi 10 lira olsun, bunu içen gene içer. Parası olan gene paket alır, olmayansa tütün sarar. Yazıyı şu öyküyle sonlandırıyorum.

Rivayet olunur ki, her şeye muktedir bir krala bütün hayvanlar gelmiş. At, eşek, fare hepsi dertlerini anlatmakta, sonra tavuk gelmiş. Kral tavuğa “Senin ne gibi bir derdin olabilir ki” diye sormuş. Tavuk “Her gün bu yumurtayı yumurtlamak kolay mı sanıyorsun? Kocaman yumurta bu çıkmıyor bir türlü. Güç bela çıkartıyorum.” sonunda da eklemiş “Ya bu yumurtayı küçült ya da bu götü büyüt.”

Ayrıca; Burdan buyrun.

Ek

2009-08-23T12:01:00.000+03:00

Bazı arkadaşlarda evvelki bir yazımdan ötürü satiriasis -ya da meyyal- olduğum intibaı hasıl olmuş. Bu fikre yanıtım , meyyal olmak bir yana bilakis tam olarak nefret etmek değilse de iğrenme olabilir pek âlâ. Bilhassa -artık- fiziksel temastan hazzetmediğimi “Nasılsın” sorusundan hazzetmediğimi bilenler bilir- şuurumu kısmen yitirdiğim anlar, o an başka bir yerlerde olduğum vakitler ve de mecbur kalmak haricinde- Bu iğrenme Roquentin’in iğrenmesi gibi- hatta kendi bedeninden bile- bir iğrenme. Hâlbuki her gün bunlarla yüzleşiyorum.

İ'lâm

2009-07-23T22:23:00.000+03:00

An itibariyle burayı, yeni serbest atış alanım olarak ilan ediyorum. Nasıl ki insanların bir çoğu, dangalaklık etme haklarını kullanıyorlarsa, ben de sövme hakkımı burada kullanmaya karar verdim- ki hak verilmez alınır-. Başlıyorum. Burada, tarafımdan sövülmeye nail olan ilk "hırt"lar, Çengelköy’ de uluorta park edenler ve bunların nev’i olacak. Bu yüzsüz güruh, yolun ancak iki araba geçecek genişlikte olduğunu bildikleri hâlde, pişkinlikle arabalarını yolun kenarına park etmekten çekinmezler. Öyle yüzsüzlerdir ki, yüzlerine tükürseniz, “Yarabbi şükür!” derler. Yolun ortasından “U” dönüşü falan yapmaya kalkarlar. Elli metre gidip, işlerini halletmek yerine, insanların canını sıkmaları siklerinde olmaz. Siklerinde olan tek şey, siklerinin keyfidir. O yeterse onlardan mutlusu yoktur. Sorun; ne yaptıklarının ya da ne yapmadıklarının umursamamalarıdır. "Bilmezler ama yaparlar" ya da "Bilirler ama gene de yaparlar". Umrunda olabilmesi için farkında olması lazım, umrunda değil ki farkında olsun!

Rivayet ki; Ağanın biri hapistedir. Ağaya haber gelir, falan filanca şöyle şöyle yaptı diye. Ağa, hapishane müdürüyle konuşur. “Bana bir gün mühlet verin. O.çocuğunun tekiyle, bir işim var, halledip geleyim.” der. Müdür izin verir. Ağa, adamı vurmak için gider. Aradan üç hafta geçer, beş hafta geçer, ağadan haber gelmez. Neyse, Ağa günün birinde döner gelir. Müdür ağaya sorar: “Ağa bir gün diye gittin, kaç ay geçti, gelmedin? Neredeydin?”. Ağa sıkılarak cevaplar: “Müdürüm, memlekette o.çocuğu bir tane değil ki! Vur vur anca bitirdim ” –Fıkradaki boşlukları tamamlamış olmanızı farz ederek bu kısmı atlıyorum-. Hasılı bu ve sair çeşit hırtlar, düzelt düzelt bitmezler. Hemen her yerde karşılaşmanız işten değildir. Uğraşmaya gücünüz de yetmez. Bu tufeyliler, dört tekerlekli modern araçlar kullanmalarına rağmen iptidailiklerini muhafaza etmiş bangobozlardır.

apstraksiyon

2009-07-20T01:46:00.001+03:00

Evet sayın ....lar;

Sağda gördüğünüz son çalışmam.

Ne yalan söyleyeyim, hoş bir çalışma oldu -en azından kendi adıma-.

Uzun uğraşlarımdan sonra kafamdakini nihayet buraya aktardım. Acaip mutluyum. Ay hört kıvanç da diyebilirim gayet. Gördüğünüz üzre çalışmam soyut . O kadar soyut ki "söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil", o kadar soyut ki, o kadar... Bir ben görebiliyorum. Siz tabii ki göremezsiniz. Her şeyde olduğu gibi bu eserin de bir hikâyesi var, evvelden kalan. Bir benim görüyor olmam pek vahim.

Yahut şöyle diyeyim;

- Lauren seni tanımak istiyorum

- "Beni tanımak " da ne anlama geliyor,"beni tanımak!". Daha önce kimse kimseyi asla tanımadı! Sen de beni asla tanımayacaksın.

-İdare et Sean.Bitti.

Mutsuzluk mu? Yalnızlık mı?

2009-07-09T15:11:00.000+03:00

" Yalnız olamamanın büyük mutsuzluğu!"

" Nerdeyse tüm mutsuzluklarımız odamızda kalmayı bilememiş olmamızdan geliyor başımıza," demiş amcalar. Âlâ!

Trenn!

2009-06-17T00:41:00.000+03:00

Şimdi bugün oldu. Uyuyakalmışım. Uykum gelsin diye biraz uzanmıştım - doğrusu gayet kaykılmıştım- kondüktör bilet kontrolü için dürterek uyandırdı. Uyanınca aklım gene malum hususa gitti:

Bir şeye sizin inanmanız önemli. Başkaları inanmasa da! Bir şey yazışımdaki “şey” çok geniş-açık-olmuş. Bir husus diyeyim ben buna gene. Evden çıkmadan evvel tuvalette hatrıma- nedense hep tuvalette bir şeyler gelir insanın aklına! nedense!- Deniz’in- şu minik olan hani - filozofça- ya da değil- lâflar,-daha doğrusu -lâf- eden arkadaşı takıldı. Diyaloğu aynene aktarıyorum, beis olmamasını umarak:

“ -Ne haber,ne yapıyorsun?
-Ne yapayım takılıyorum yahu. Seks,seks,seks nereye kadar…”. Garip. Buradan da Reich, Freud ve Yiğit Özgür' e sıçramadan geçemeyeceğim. ”Reich’ a göre seksüalitenin çocuklukta susturulması halinde…” diyerek devam eden bir cümle -kim bilir nereden, biliyorum hâlbuki-, Freud’ un her şeyi cinselliğe bağlamasına dair bir film karesi -sanırım- ve deeee Yiğit Özgür karikatürü.

Belki biraz daha yazabilirim. Fakat şimdi dinlenmeliyim, hatrıma bir şey gelirse devam ederim. Şu an şunu söylemeliyim:

Düşünceler kafamda bölük pörçük sanki -yahut Barbar Kaan'ın da dediği gibi kafam ziyadesiyle karışık-. Bunları bir düzene koymalı. Bu sefer de kendim olmama sorunu yaşanabilir. Her neyse ne! Sanırım düzenli yazabilmem için ses kayıt cihazına ihtiyacım var. Hani olur a, bir güzellik yapıp, hediye ederseniz hayır demem! Hayır derim!

و - Yazmaya devam edebilirim, çünkü sigara içemiyorum. Sigara yasağı kimin aklına geldiyse, o öneri ilk kimin ağzından çıktıysa, benim ve benim gibilerin çektiğinin beteri başına gelsin inşaallah. Böyle de olmaz ki ama canım! “Bu trende sigara içmek yasah” mış. Elim mahkum Eskişehir’i bekleyeceğim. Eğer onu da kaçırırsam, cort bazında cırtladım demektir.

Neyse yasağa döneyim. Dayanağının belli olup olmadığı bile belli olmayan bir mevzu gibi. Sigara içmeyenleri savunmalarına itirazım yok da benim haklarımı da kestirip atmasınlar yahu!

Nerede bu bilmem ne? Ben Hagakure’ye dönüyorum, başım çatlayarak ve yakında sigaranın sağlığa zararlı bir şey olmadığını iddia eden, bu iddiayı çürütülemeyecek bir şekilde ispat eden bir insanın yeryüzünde olduğunu umarak… Umarım vardır.

Canım doktor, kurtar bizi bu zulümden. Ahanda bu da züğürt tesellisi olsun:

Burdan buyrun.

13.Haziran.09 Fatih Ekspresi